Jednym z rozwiązań rządowego programu wsparcia dla kredytobiorców jest likwidacja wskaźnika WIBOR. Zapowiadane zmiany miały być odczuwalne już od początku stycznia 2023 roku. Zastąpienie wskaźnika WIBOR jest jednak procesem złożonym i wymagającym odpowiedniego przygotowania się przez banki. Kiedy możemy spodziewać się produktów kredytowych opartych na WIRONIE? Jakie banki mają WIRON?
Sprawdź również: POZEW WIBOR
WIRON zastąpi WIBOR
Wskaźnik WIBOR (Warsaw Interbank Offer Rate) to referencyjna wysokość oprocentowania pożyczek na polskim rynku międzybankowym. Wskazać należy, że WIBOR posiada kilka cech negatywnych takich jak arbitralność i nieprzejrzystość jego ustalania, jak również wątpliwa wiarygodność, w kwestii realnego kosztu pieniądza w transakcjach między bankami. Wskaźnik WIBOR powinien być wyliczany na podstawie faktycznych transakcji na rynku międzybankowym. W praktyce transakcji między bankami jest bardzo mało. Obliczanie WIBOR opiera się jedynie na deklaracjach banków, niepopartych rzeczywistymi pożyczkami. Może to prowadzić do podejrzeń, że banki fikcyjnie zawyżają WIBOR. Między innymi dlatego też zdecydowano się na jego zastąpienie nowym wskaźnikiem.
Kiedy WIRON zastąpi WIBOR?
Likwidacja wskaźnika WIBOR, inaczej mówiąc zastąpienie WIBORU wskaźnikiem WIRON jest procesem długofalowym. Procedurą wprowadzenia nowego wskaźnika zajmuje się Narodowa Grupa Robocza złożona z przedstawicieli banków, ministerstwa finansów, Komisji Nadzoru Finansowego, Narodowego Banku Polski, Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, Polskiego Fundusz Rozwoju.
Aktualnie, WIBOR nie zostanie zastąpiony przez WIRON. Wskaźnik, który zastąpi WIBOR to POLSTR. Nowy wskaźnik ma być niższy od WIBOR, co w konsekwencji skutkować będzie mniejszą skalą wzrostu oprocentowania oraz wysokości rat kredytów hipotecznych.
Ile wynosi stawka WIRON?
Aktualnie wskaźnik WIBOR (stan na 27 marca 2026 roku) w przypadku WIBOR 3M wynosi 3,86%, a w przypadku WIBOR 6M wynosi 3,30%. Z kolei wskaźnik WIRON (stan na 27 marca 2026 roku) w przypadku WIRON 1M wynosi 3,24%, w przypadku WIRON 3M wynosi 3,28%, a w przypadku WIRON 6M wynosi 3,53%.
Wskaźnik POLSTR (stan na 27 marca 2026 roku) w przypadku POLSTR 1M wynosi 3,69%, w przypadku POLSTR 3M wynosi 3,71%, a w przypadku POLSTR 6M wynosi 3,93%.
Jakie banki mają WIRON?
Wskaźnik WIRON miał być pierwszym krokiem w kierunku odejścia od WIBOR i wprowadzenia bardziej nowoczesnego sposobu ustalania oprocentowania kredytów w Polsce. W założeniu miał on stopniowo pojawiać się w ofertach banków – także w kredytach hipotecznych – jednak w praktyce jego wdrożenie okazało się bardzo ograniczone.
Najbardziej zaawansowanym bankiem pod tym względem był ING Bank Śląski, który jako pierwszy wprowadził kredyt hipoteczny oparty o WIRON. Była to jednak oferta raczej pilotażowa niż masowa – dostępna dla wybranej grupy klientów i niepromowana na szeroką skalę. Można powiedzieć, że ING przetestował to rozwiązanie w praktyce, ale nie doprowadziło to do upowszechnienia WIRON na rynku.
Pewne działania w kierunku wykorzystania tego wskaźnika podjął również Bank Pekao, jednak dotyczyły one głównie produktów dla firm, takich jak kredyty obrotowe czy finansowanie bieżącej działalności. W przypadku klientów indywidualnych i kredytów mieszkaniowych WIRON nie stał się tam standardem.
Pozostałe duże banki w Polsce – takie jak PKO Bank Polski, mBank, Santander Bank Polska, BNP Paribas Bank Polska czy Bank Millennium – w praktyce nie wprowadziły WIRON do swoich ofert hipotecznych. Zamiast tego nadal opierają kredyty na wskaźniku WIBOR lub proponują okresowo stałe oprocentowanie.
Powodem takiej sytuacji jest przede wszystkim niepewność co do kierunku reformy wskaźników w Polsce. WIRON, choć bardziej nowoczesny niż WIBOR (bo oparty na rzeczywistych transakcjach), okazał się rozwiązaniem przejściowym. W międzyczasie pojawiły się koncepcje wprowadzenia innego docelowego wskaźnika, takiego jak POLSTR, co spowodowało, że banki wstrzymały szersze wdrożenia WIRON-u.
W efekcie w 2026 roku WIRON funkcjonuje raczej jako ciekawostka i etap testowy niż realny standard rynkowy. Dla przeciętnego kredytobiorcy oznacza to, że wybór sprowadza się nadal głównie do dwóch opcji: oprocentowania opartego na WIBOR-ze albo oferty z czasowo stałą stopą procentową.